Introductie is niet langer nodig en ook dit jaar hebben we weer de MV Rod&Gun Club striped bass catch and release tournament gevist en ook dit jaar was het weer knudde met de vangsten. het hoort een beetje bij de traditie van het toernooi. In dit geval is het meedoen belangrijker dan het winnen. Er wordt wel fanatiek gevist en de winnaar had maar lieftst 44 stripers gevangen! De meeste moesten het echter doen met enkele vissen. Ons team had slechts 3 vissen. De gebrekkige voorbereiding speelt daarbij zeker een rol. Van te voren dachten we het wel te weten over het waar en hoe te vissen, maar het blijft vissen en dit jaar reageerde de vis geheel anders dan vorig jaar. Ook Martha's Vineyard had te maken gehad met een uiterst wisselvallig voorjaar en dat was te merken aan het gedrag van de vis. De vliegen die vorig jaar prima werkten, leverden nu geen visje op. Maar ja als je meteen op de dag van aankomst moet bepalen waar en hoe je moet vissen, dan kun je ook niet anders verwachten. Het belangrijkste was het weerzien van vrienden en andere bekenden. En ook dit jaar waren er diverse "hotshots" aanwezig zoals Mark Sedotti, een van de profvliegvissers/casters uit de USA: wij zagen hem met een standaardvliegenhengel #8 een vlieg van 25 cm lengte gewoon over een boom heengooien. Zo even uit de losse pols een worpje van zo'n 35 meter!. Wij hebben later die week nog even het genoegen gehad om met hem te praten en te gooien. Geen kapsones en geen sterallures, gewoon een medevliegvisser. Voor geinteresseerden: hij is beschikbaar voor demonstraties al zal hij niet overkomen voor een appel en een ei.

Dit slag stripers was volop aanwezig en een sensatie aan de vliegenhengel. Let op de enorme staart.

Helaas liet het weer ons dit keer aardig in de steek, zodat niet volop geprofiteerd kon worden van de enorme hoeveelheid vis rond het eiland. De superstekken Gayhead en Dogfishbar moeten weer even wachten tot volgend jaar.We hebben toch best goed gevangen en ook aan diversiteit geen gebrek. Wat te denken van roggen tot 10 pond en flukes (tarbotachtig) tot 3 pond en shads (grote finten) en soms een bluefish. Op een gegeven moment stond ik midden in de roggen en de flukes; gewoon ingebouwd en ze lagen gewoon op mijn voeten! Helaas speelde alles zich in het aardedonker af (nieuwe maan) en dus was het fotograferen van dit schouwspel niet mogelijk. Het formaat stripers lag tussen de 50 en 90 cm en ze waren massaal aanwezig. Zo'n enorme hoeveelheid spartelende, slurpende, springende en jagende vis is niet voor te stellen voor iemand die dat nog nooit heeft meegemaakt; het is ook niet te beschrijven. Trouwens hoe kun je je nu als Nederlander voorstellen dat je gewoon naar een willekeurige strand of haven gaat en meteen midden in de stripers staat? 

Het lijkt makkelijk om in deze situatie vis te vangen, maar dat is het gek genoeg niet. Vanwege de enorme hoeveelheid aas in het water valt jouw vliegje echt niet op en dus is het constant proberen en vliegen wisselen. Snel strippen, langzaam strippen, deaddriften met drijvende sandeels; het was af en toe om knetter van te worden wat ze nu eigenlijk wel wilden. Toen we het eindelijk doorhadden gooide het weer roet in het eten en werden we gedwongen om over te gaan tot plan B.

Vangende vliegen van 2002, behoudens dat kleine sandeeltje rechtsonder, die deed het juist niet dit jaar.

Tijdens ons verblijf werden wij nog onaangenaam verrast door een verdrinkingsgeval. Ken Schwam, een proffesionele visgids was tijdens een vistrip verdronken. 's Avonds was hij met een Engelse sportvisser gaan vissen en vergiste zich in het snel opkomende water. Terwijl de Engelsman richting verlichting zwom, raakte Kenny in paniek en zwom de verkeerde kant op. Hij stierf waarschijnlijk door onderkoeling. Het geultje dat hem scheidde van de vaste oever was slechts 20 meter breed en dat was uiteraard bij hem bekend. We zullen echter nooit meer weten waarom hij de verkeerde kant opzwom. Het is een onwezenlijk gevoel, want 's middags hadden we nog met hem wat hengels uit staan testen. Een ongeluk zit dus in een klein hoekje en het kan ons allemaal eens overkomen!

Achter ons huis ligt een prachtige mooie "pond" (zoutwatermeer) alwaar de stripers jagen op krabben en jonge haring. Gevist met paling aan een enkele (circle)haak en de eerste de beste avond ving ik binnen twee uur en tijdens een NOstorm,een tiental zeer grove stripers met als grootste een vis van 102 cm! En dan vis ik al zo lang, maar twee stomme fouten kostte me twee grote vissen. Ten eerste viste ik met een te dunne lijn; 14 ponds Spiderwire zonder voorslag op een stugge hengel is dat vragen om problemen en twee droge knallen van mijn brekende lijn straften deze dommigheid flink af. Enfin, van je fouten moet je leren nietwaar en de andere avonden heb ik een flink stuk nylon als rekker op mijn reeltje gespoeld en dat werkte prima. Ik verspeelde nog wel een enorme vis door lijnbreuk omdat de vis om een boei was gezwommen. Grote vissen verspeel je altijd…..

Het bleek wel weer hoe effectief de visserij met paling is, maar het bleek niet overal te werken, want op de stranden waar de stripers op sandeels jaagden, negeerden ze alen gewoon.Ook de kunstpalingen gemaakt van tuinslangen werkten op de boot weer prima. Een filmpje over de actie van deze tuinslangen vindt u op de foto/filmpagina of door hier te klikken (ASF formaat)

Het vergt te veel om in dit stukje alle ervaringen van deze week te gaan opschrijven, want dan heb ik nog wel even nodig. De grote conclusie is echter dat als je het allemaal een beetje denkt te weten, je met de neus op de harde feiten wordt gedrukt en weer moet gaan experimenteren. Vissen blijft vissen en blijft derhalve een zeer onzekere zaak, maar maakt het ook weer heel leuk. Alle ervaringen gaan weer mee terug en daar gaan we hier weer op voortborduren, want we trekken de lijn gewoon door naar onze visserij alhier.

De door mij beschreven en gebruikte circlehooks van Mustad werkten uitstekend. de kostbare squidpatronen zouden compleet gesloopt worden door de scherpe tanden van flukes en de slikpartijen van de kleinere stripers. Je kon niet zo snel strippen of de squidvlieg zat diep geslikt wanneer deze gebonden was op een gewone haak. De circlehook zat zonder uitzondering goed gehaakt.

Mooie bluefish, ook aan de tuinslang gevangen.

Wanneer u het stukje van vorig jaar heeft gelezen dan weet u waarom vismaat Vic zijn bijnaam Rayman aan heeft te danken. Nu we dit jaar allemaal roggen stonden te vangen vond Vic dat hij dat de enige echte RAYMAN was. Op een gegeven moment kwam er een enorme rog de ondiepe pond binnengezwommen en Vic dacht dat hij die wel even kon vangen en haakte de rog in een vleugel. Enfin, de rog zwom echter onverstoorbaar verder, Vic in ontredderde toestand achterlatend, want hoe stop je zo'n zwemmend tapijt aan een vliegenhengel? Gelukkig konden we gewoon naar de rog toelopen in het ondiepe water en de lijn stuktrekken. Niet meer doen Vic, anders stoppen we je bij die Duitser die een pilker in de bek van een walvishaai liet zakken en verwonderd toekeek omdat hij deze vis niet kon stoppen aan zijn 20 ponds hengeltje..... Trouwens; later bleek het sidderrog te zijn geweest. Over geluk gesproken, want de stroomstoten die deze dieren kunnen veroorzaken zijn niet mis!